parallax background

Internet roept Sony uit als winnaar!…

– Feiten en cijfers –
…en een objectief verhaal!

We zitten weer in de tijd van het jaar dat er allerlei statistiekjes worden gemaakt van de verkoopcijfers van camera’s. De bureaus die dit soort statistieken naar buiten brengen worden meestal betaald door één van de grote spelers in die cameramarkt om de consument te beïnvloeden. BCN het onderzoeksbureau dat een paar dagen geleden weer wat (des)informatie naar buiten bracht is daarin géén uitzondering!

BCN analyseert de verkoopcijfers van de Japanse cameramarkt en is zoiets als Gfk in Nederland. Tegelijkertijd zijn de cijfers die BCN naar buiten brengt vaak controversieel. Hun cijfers tonen vaak een duidelijke voorkeur voor één van de camerafabrikanten en brengt ze altijd op zo’n manier dat ze voor die ene camerafabrikant altijd nét even beter uitpakken dan voor de anderen. Heel erg betrouwbaar zijn de cijfers dus niet en je moet ze dan ook met een flinke korrel zout nemen. Ze laten je een trend zien, maar meer dan dat is het niet!


Feiten en cijfers

Laten we eens kijken naar de laatste claims die er momenteel over het internet rondvliegen en waar enkele Youtubers zich enorm aan vasthouden. Vooral omdat ze niet de moeite nemen om de cijfers écht te analyseren en te vergelijken met andere beschikbare cijfers. Hieronder zie je de cijfers voor de verkopen van Full Frame camera’s in Japan die BCN de wereld in heeft geslingerd. De cijfers zijn gecombineerde cijfers van zowel systeemcamera’s als die van spiegelreflexcamera’s.

Bron: BCN – Het segment Full Frame nader bekeken.

Het is belangrijk om erbij te vermelden dat de cijfers die je hierboven ziet de Japanse markt vertegenwoordigen en níet die van Amerika of Europa. Ook moet je de cijfers met een behoorlijke korrel zout nemen, want ze zijn verzameld door slechts een kleine en selecte groep retailers.

Het is daarbij alsof je de cijfers van Cameranu zou opvragen en de andere winkelketens zoals KameraExpress, Cameraland en de andere retailers voor het gemak éven vergeet mee te nemen.Dat wat één klein groepje retailers verkoopt hoeft niet representatief te zijn voor de totale markt. Dat zorgt ervoor dat de cijfers slechts een indicatie zijn en zeker geen representatief beeld geeft van de werkelijkheid.

Laat ik daarbij gelijk zeggen, dat er écht geen twijfel is dat Sony marktaandeel in de cameramarkt heeft gewonnen. Dat is niet alleen in Japan zo, maar dat gaat op voor de hele wereld.

Tegelijkertijd laten andere en meer objectievere cijfers en rapportages zien dat de race tussen de drie grote spelers véél gelijkmatiger is dan je door BCN wordt voorgespiegeld. 

Op DPReview zag ik de volgende kop voor een artikel voorbij komen:

” ‘Sony overtakes Canon and Nikon to dominate the full-frame camera market in Japan'”

Ofwel “Sony haalt Canon en Nikon in en domineert op de markt voor Full Frame camera’s in Japan”. Later heeft DPReview deze kop (waarschijnlijk onder enige druk) alsnog aangepast met meer nuance omdat deze kop een regelrechte leugen is!

Sowieso wordt er op DPReview (en YouTube) soms net gedaan alsof Canon stervende is en dat Nikon op een haartje na al dood is verklaard. Dat, terwijl er niets van deze suggestieve insinuaties waar is. Ze komen zelfs niet in de buurt van de waarheid. Het zijn pure leugens die schijnbaar goed verkopen en door de lezers en kijkers worden geconsumeerd als koek.

Alleen als je dominantie van het ‘Full Frame’ segment ziet als stuivertje wisselen om minder dan 2% marktaandeel met Canon is er iets van waarheid in terug te vinden. Let wel we hebben het alleen over het marktsegment Full Frame camera’s.

Tegelijkertijd moeten we ook niet vergeten dat Sony, Canon én Nikon samen goed zijn voor ongeveer 98% van het totale marktsegment voor Full Frame camera’s. 


In afwachting van…

Ik heb het al vaker gezegd en ik zeg het nogmaals. Het overgrote deel van de Canon en Nikon gebruikers hebben momenteel een wat afwachtende houding als het aankomt op de aankoop van hun volgende (nieuwe) camera. Géén van beide bedrijven heeft momenteel een camera in de line-up die hen voldoende motiveert om hun ‘oude’ camera te upgraden naar een nieuwer model. 

Voor Nikon gaat op dat de Z6 en Z7 door Nikon zelf zijn gepositioneerd als ‘high-end’ modellen. Veel consumenten denken daar net iets anders over en zijn niet diezelfde mening toegedaan. Tegelijkertijd zijn veel Nikon gebruikers nog wat afwachtend omdat het aantal beschikbare objectieven voor de Nikon Z ook nog niet heel erg groot is.

Voor Canon geldt dat zij een aantal ‘high-end’ RF objectieven op de markt heeft gezet, maar daarbij de gebruikers uit het oog is verloren voor wat betreft bijpassende camera’s. De camera’s zijn namelijk méér gericht op instappers, terwijl de objectieven van professioneel niveau zijn met een bijbehorende prijsstelling. Daar zit dus een discrepantie tussen. Juist die discrepantie tussen beschikbare camera’s en beschikbare objectieven werkt verwarrend, want wat wil Canon eigenlijk?

Het is duidelijk dat de echte professionele systeemcamera’s bij beide camerafabrikanten nog ergens in het vat zitten. Waarschijnlijk willen zij hun kruit nu nog niet verspelen en wachten ze op het juiste moment. Bovendien moeten we niet vergeten dat de modellen systeemcamera’s die nu beschikbaar zijn, camera’s zijn van een eerste generatie.

Wanneer we kijken naar Sony, dan weten we zo ongeveer wel wat je kunt verwachten. De meeste van hun systeemcamera’s gaan hun vierde generatie in en kunnen worden bestempeld als ‘volwassen’. Dat geldt niet alleen voor de camera’s, maar ook voor hun lens line-up. Sony zal ongetwijfeld op cruise control varen, terwijl Canon en Nikon er alles aan zullen doen om Sony bij te halen. Of om het anders te zeggen:

  • Wanneer je Canon gebruiker bent wil je waarschijnlijk graag weten hoe het verder gaat. Welke systeemcamera’s kun je verwachten en hoe lang zal de DSLR bij Canon relevant blijven? Kortom; hoe gaat hun professionele en semi-professionele line-up eruit zien?
  • Wanneer je Nikon gebruiker bent is het goed mogelijk dat je de Z7 wat tegen vindt vallen ten opzichte van de D850 (verkeerde marketing speelt hier een grote rol, want gebruikers van de Z7 vinden deze camera juist wel net zo goed). 

    De objectieven die door Nikon zijn geïntroduceerd zijn door vriend en vijand goed ontvangen. De objectieven voor de Z-Serie zijn dan ook opmerkelijk goed te noemen. Tegelijkertijd dalen de verkoopcijfers van hun DSLR’s sterker dan bij de andere camerafabrikanten en zijn er veel gebruikers die wachten op een Z6-II of Z7-II en waarbij de kinderziektes (en met name foute designkeuzes) eruit zijn gehaald. 
  • Wanneer je overweegt om Sony te kopen, dan weet je wat je krijgt. De updates van komende modellen zullen geen echte verrassingen meer bevatten. Maar… dat maakt ook dat mensen de komende releases weleens tegen kunnen vinden vallen, omdat Sony niet in staat zal zijn om hetzelfde niveau van innovatie vol te houden. 

    Dat neemt echter niet weg dat dankzij het grote aanbod aan objectieven Sony een veilige keuze zal zijn. Het is immers een volwassen systeem, daar waar de anderen nog wat in de kinderschoenen staan.

Nu we deze situatie wat hebben opgehelderd is de groei die Sony heeft doorgemaakt toch wat minder spectaculair als dat anderen je soms willen doen laten geloven. Canon en Nikon zitten beide nog in een transitie fase. 

Oké toegegeven, de transitie van spiegelreflex naar systeemcamera’s gaat wat minder soepel dan waarop beide bedrijven waarschijnlijk hadden gehoopt en gedacht. Er zijn domme ontwerpbeslissingen genomen en de marketing is niet al te sterk gebleken. Bovendien maakt Sony gebruik van sluwe guerillla marketing technieken en begrijpt zij beter hoe sociale media en YouTube werken. Dat geeft hen een voordeel ten opzichte van de anderen. Met name op het gebied van beïnvloeding van de publieke opinie.

Dat gezegd hebbende moeten we ook niet vergeten dat Canon en Nikon beschikken over enorm veel cijfermateriaal en de markt van top tot teen en van binnen en buiten enorm goed kennen.  Ik ben er van overtuigd dat ze het beide op een rijtje zullen gaan krijgen.


Foutieve en te vroeg getrokken conclusies

De grootste fout die ik op Internet bij veel camera gebruikers en bij de Youtubers tegenkom is dat zij er allen van uitgaan dat Sony in staat is haar marktaandeel ook de komende jaren blijvend in rap tempo kan uitbreiden. 

Ik waarschuw ervoor om niet diezelfde conclusie te trekken als de Youtubers. Het is een hele grote denkfout te veronderstellen dat de groei die Sony de afgelopen jaren heeft doorgemaakt een gelijke tred zal blijven houden. Sterker nog; Ik ben ervan overtuigd dat er een moment komt dat Sony (na eerst nog wat te groeien), straks marktaandeel zal gaan verliezen.

Sony nu heeft momentum, maar krijgt net als iedere marktleider uiteindelijk te maken met de wet van de remmende voorsprong. Het is niet te voorkomen en geen enkele marktleider is er immuun voor!  Canon is hier misschien wel een sprekend voorbeeld van. Tot voor een paar jaar geleden had niemand gedacht dat hun marktpositie omver geworpen zou kunnen worden.

Wat velen bovendien vergeten lijken te zijn is dat van iedere 10 camera’s die er over de toonbank gaan er nog altijd 6 zijn van het type DSLR. Slechts 4 van die 10 camera’s zijn systeemcamera’s. Het kantelpunt zit er overigens wel aan te komen en dat zal dan vermoedelijk ergens in 2020 plaatsvinden. 

Tegelijkertijd zegt dat ook veel over hoeveel DSLR gebruikers er nog zijn. Zes van die tien camera kopers hebben dus een Canon óf Nikon camera gekocht!
Want… Sony speelt op deze markt totaal níet mee!

Van die vier systeemcamera’s die er verkocht zijn is het bovendien niet zo dat dit allemaal Sony gebruikers zijn. Andere grote spelers op de markt van systeemcamera’s zijn immers ook Fujifilm en in mindere mate Olympus!

Dat gezegd hebbende en er vanuit gaande dat het voor wat betreft de markt voor DSLR’s het over een aantal jaar is gedaan met kaatje. Zullen deze gebruikers van spiegelreflexcamera’s dus op zoek moeten naar een systeemcamera. Niet iedere gebruiker van een Nikon of Canon DSLR zal automatisch overstappen op een camera van Sony of Fujifilm.

Sterker nog! Diegenen die onlangs nog een spiegelreflexcamera heeft gekocht van Canon of Nikon heeft dat hoogstwaarschijnlijk heel bewust gedaan. Omdat het type camera hen bevalt, óf omdat ze enorm merktrouw zijn.

Dat maakt dus ook dat véél van deze camera gebruikers hoogstwaarschijnlijk hun keuze zullen laten vallen op een Nikon of Canon camera op het moment dat zij min of meer gedwongen worden over te stappen naar een systeemcamera. 

Als Nikon en Canon dus hun trouwe gebruikers weet vast te houden, betekent dat vrijwel zeker dat er aan het einde van deze onstuimige periode er uiteindelijk weinig zal veranderen aan de totale marktcijfers. Er zal aan het eind van de rit en als het stof is neergedaald uiteindelijk niet zo heel veel verandert zijn. De drie grootste spelers, zullen de drie grootste spelers blijven. De verschillende marktaandelen kunnen daarbij uiteraard wel wat gewijzigd zijn.

Er zal dus mogelijk her en der wat stuivertje gewisseld worden, maar er zal voor ieder van deze drie spelers (Canon, Nikon en Sony) minstens 25% marktaandeel te verkrijgen zijn. De grootste speler zal hoogstwaarschijnlijk ook nooit groter kunnen groeien dan 45% van de totale markt.

Er is dus eerder sprake van een triopology dan dat er sprake is van marktdominantie.

Er zijn ook mensen die het idee hebben dat Panasonic of Olympus uiteindelijk grote spelers kunnen worden op de markt voor Full Frame camera’s. Maar zij vergeten dat Panasonic zich enkel richt op een specifieke groep gebruikers met enkele specifieke wensen en dat Olympus eigenlijk nu al te laat is om nog een rol van betekenis te kunnen spelen.


De BCN rapportage nader bekeken

Even terug naar de rapportage van BCN en waarin Sony als winnaar en overheerser wordt uitgeroepen. Die rapportage is ook om verschillende redenen toch interessant om wat nader te bekijken. Want wat zien we als we iets beter naar de cijfers kijken?

Sony wordt als dominantie speler uitgeroepen in een segment dat uiteindelijk niet groter is dan ongeveer 10,4% van de totale cameramarkt!

Jazeker! Slechts één op de tien camera’s die worden verkocht is een camera met Full Frame sensor. Wanneer we de markt dus ietsjes beter bekijken dan zien we dat APS-C nog steeds het belangrijkste marktsegment is.

Bijna negen van de 10 verkochte camera’s is namelijk een camera met een APS-C sensor. Kortom de markt voor APS-C camera’s is dus enorm belangrijk voor de verschillende camerafabrikanten!

Bron: BCN – Opmerking: Japan is een land waarin systeemcamera’s worden omarmt. Het is geen representatieve markt voor de rest van de wereld. Naast Amerika worden er ook in Europa nog steeds meer spiegelreflexcamera’s verkocht dan dat er systeemcamera’s over de toonbank gaan. Dit kunnen we opmaken uit de cijfers van CIPA. Wel is het zo dat er een kentering plaatsvindt.


APS-C verder onder druk

Ondanks dat de prijzen van enkele Full Frame camera’s nu in de buurt komen van APS-C zal dit type camera zeker ook het komende decennium nog steeds héél belangrijk blijven voor de camerafabrikanten.  Is de markt voor APS-C camera’s daarmee veilig voor toekomstige ontwikkelingen?

Nee! – Laat ik verduidelijken waarom Full Frame voor de camerafabrikanten zo wordt gepushed en waarom het segment Full Frame camera’s de komende jaren zal groeien ten koste van APS-C.

Allereerst is er een druk vanuit de markt. Die druk wordt door twee kanten gevoed. Aan de ene kant eist de consument steeds betere camera’s en wil hij steeds meer waar voor zijn geld.

Aan de andere kant zijn de winstmarges voor de camerafabrikanten voor hun Full Frame camera’s aanzienlijk groter dan dat zij zijn voor APS-C camera’s. Per verkochte camera levert een full frame camera de fabrikant netto meer op (hogere winstmarge) dan een APS-C camera. Tegelijkertijd speelt prestige een belangrijke rol.

Sony wil een belangrijke speler blijven in de markt voor Full Frame systeemcamera’s (dat is ook waar hun focus ligt). Anderzijds willen Canon en Nikon belangrijke spelers worden op de markt voor systeemcamera’s.

Dat gevecht tussen deze drie grote spelers uit zich in een prijzenoorlog en waarbij Sony een tactiek toepast die zij ook gebruikt bij de verkoop van hun Playstations.

De console (de camera) is goedkoop en wordt verkocht tegen een bodemprijs, terwijl de spelletjes (de objectieven en accessoires) worden verkocht tegen flink hoge prijzen (en grote winstmarges). Dat is tegelijkertijd de reden waarom we zien dat objectieven ten opzichte van camera’s steeds duurder worden.

De grootste groep consumenten kijkt in eerste instantie niet naar de prijs van de objectieven. Zijn focus is gericht op een nieuwe camera. Als de prijs voor die camera en de mogelijkheden van die camera te bieden heeft aantrekkelijk is voor de consument zal hij eerder geneigd zijn om deze te kopen.

Waneer de prijs van een Full Frame camera overeenkomt met een camera die is uitgerust met een in de ogen van de consument ‘minder goede’ sensor, zal die consument dus eerder vallen voor die Full Frame camera ten opzichte van een soortgelijke camera met APS-C sensor.

Het segment APS-C camera’s staat om die reden enorm onder druk. De drie grote spelers doen er alles aan om de consument te verleiden om een Full Frame camera te laten kopen. Ze schilderen in hun marketing dus heel bewust APS-C af als minder goed en minder relevant.

Een consument wil voor zijn geld immers altijd het beste en omdat de meeste consumenten geen andere referentie hebben dan wat hun wordt verteld zullen zij de fabrikanten al snel geloven.

Een tweede reden waarom de markt voor APS-C camera’s méér onder druk staat dan Full Frame camera’s heeft te maken met het krimpen van de totale cameramarkt.

Die krimp wordt grotendeels veroorzaakt doordat consumenten massaal hun smartphone zijn gaan gebruiken. Hun ambitie is niet om de beste fotograaf te worden of om de beste foto’s te maken.

De ambities van deze gebruikers zijn erop gericht om de dingen van alledag vast te leggen. Of dat nu het opgroeien van hun kind(eren) is, of het vastleggen van de vakantie. Het maakt ze niet uit. Het gaat om de foto van het moment. Beeldkwaliteit speelt daarbij nauwelijks een rol. Het gaat hen om het gemak in gebruik én om het feit dat je de camera in je telefoon eigenlijk altijd bij de hand hebt. Voor hen is fotografie géén hobby óf werk. Zij hebben niet de intentie om van fotografie hun hobby of werk te maken. 

Kortom; de onderkant van de markt valt weg en diegenen die voorheen een spiegelreflex camera hebben gekocht en nu tevreden zijn over de kwaliteit die hun smartphone nu te bieden heeft gaat deze niet vervangen voor een (systeem)camera.

Bovendien is de prijs van die smartphone net zo hoog als de prijs van die camera die ze ooit hebben gekocht (maar veelal niet werd gebruikt). Een consument maakt keuzes. Het geld groeit de meesten niet op de rug en de prioriteit ligt dan toch eerder bij die telefoon met camera, dan bij een volledig nieuw camerasysteem. Voor hen is de beeldkwaliteit die hun smartphone hen te bieden heeft afdoende. Deze consumenten zijn de camerafabrikanten voorgoed kwijt.

Wat overblijft van de cameramarkt zijn dus mensen die beeldkwaliteit belangrijk vinden. Mensen die het niet erg vinden om wat extra gewicht bij zich te dragen en die gebruiksgemak niet voorop stellen. Wat overblijft is dus een groep mensen die fotografie als hobby beoefen, of die er hun werk van hebben gemaakt. Zij zijn en blijven bereid om te betalen voor een kwalitatief goede camera. Voor dat geld verwachten ze dan wel een camera te krijgen die hen de beste beeldkwaliteit kan leveren.

Kortom; het is dus héél belangrijk voor die camerafabrikanten om de bovenkant van de markt veilig te stellen én om de enthousiastelingen die overblijven over te halen om een camera te gaan kopen uit het duurdere segment.

Dat maakt ook dat net als het segment spiegelreflex, het segment APS-C camera’s het hardst door de huidige crisis in de cameramarkt wordt getroffen.

Wanneer je dus nu al een Full Frame systeemcamera gebruikt zit je bij ieder van de fabrikanten die deze camera’s in hun assortiment voeren behoorlijk veilig. Wat je momenteel dus ziet is dat de drie grootste camerafabrikanten vechten om marktaandeel; Géén enkele van die camerafabrikanten staat op omvallen!

Sterker nog; ondanks afnemende verkoopcijfers maken ze allemaal nog enigszins winst. Het segment voor Full Frame camera’s is daarbij bovendien het meest winstgevende marktsegment. Geen enkele fabrikant is dus ‘dood’ of bijna failliet!!  Wie dat wel beweert heeft er weinig van begrepen. Laat dat héél duidelijk zijn!!!


Glazen bol en wat de toekomst ons brengen zal (APS-C).

Sony heeft zich tijdig ingevochten in de markt voor systeemcamera’s en kan zich door haar snelle groei veilig wanen. Canon en Nikon zijn veilig omdat ze een enorme grote groep gebruikers achter zich heeft die veelal merkentrouw zullen blijven.

Nikon lijkt een duidelijk plan te hebben met haar Z-Serie camera’s en ze hebben in mijn ogen de beste roadmap die aantrekkelijk is voor zowel professionals als de enthousiastelingen voor fotografie. Het enige dat Nikon rest is haar marketing op orde krijgen en voorkomen dat zij verdere fouten maken op het gebied van productdesign en marktintroducties. 

Wat overigens een opmerkelijk feit is dat iedereen vergeten lijkt te zijn is dat Sony niet vrijwillig is vertrokken uit de markt voor spiegelreflexcamera’s. Het marktaandeel van Sony was op dat moment (2004-2013) flink aan het kelderen. Het segment systeemcamera’s was hun enige hoop en blijkt hun redding te zijn.

Kortom; tijdens hun eigen transitie periode heeft zij veel verloren om later weer te kunnen winnen. Voor Canon en Nikon zal het uiteindelijk niet anders blijken te zijn.

Canon en Nikon voegen momenteel APS-C systeemcamera’s toe aan hun portfolio. Dat doen ze omdat APS-C op dit moment nog steeds een belangrijke inkomstenbron is. We hebben immers al gezien dat 9 van de 10 verkochte camera een camera is met APS-C sensor. Dat ondanks dat dit marktsegment erg onder druk staat.

Voor de lange termijn (de komende 10-15 jaar) zijn het vooral de fabrikanten die zich momenteel richten op camera’s met kleinere sensoren die goed moeten kijken waar hun kansen liggen. Olympus, Panasonic en Fujifilm zullen steeds meer druk gaan voelen van zowel de bovenkant van de markt als de onderkant. Hun marges zullen kleiner worden en dat zal zich ook gaan uiten in productontwikkeling en portfolio.

Fujifilm
Fujifilm heeft daarin al een duidelijke lijn gekozen. Zij slaan Full Frame over en willen een belangrijke speler worden in het segment Medium Format. Een markt die weinig concurrerend is en waar Fujifilm weg kan blijven uit de prijsgevechten en het gevecht om de consument. Een marktsegment waarin relatief hoge winstmarges zijn te behalen en die wordt gedomineerd door serieuze cameragebruikers. Strategisch gezien een sterke keuze!

Panasonic
Panasonic wil het proberen op de markt voor Full Frame camera’s. Zij worden gedwongen hun posities op de markt voor Micro 4/3 te verlaten door tegenvallende verkoopresultaten. Of Panasonic in haar missie zal slagen moet nog worden bezien. Als zij weten te overleven is dat omdat ze kiezen voor een specifieke niche. Een grote speler zal het hoogstwaarschijnlijk nooit worden. Sorry voor de Panasonic fans, maar ik geloof er niet in.

Olympus
Over Olympus doen momenteel allerlei verhalen de ronde. Er zijn zelfs geruchten dat Olympus zich volledig terug zal trekken van de markt. Olympus lijdt op haar camera’s al jaren verlies en dat verlies is opgelopen tot méér dan één miljard Euro! 

De business groep verantwoordelijk voor de verkoop van camera’s wordt overeind gehouden door de andere divisies waarop Olympus opereert. Als Olympus het tij niet snel weet te keren is het geen vreemde gedachte dat de aandeelhouders er op een gegeven moment de stekker uittrekken. Het zou eeuwig zonde zijn om Olympus te moeten missen, maar de huidige situatie voor Olympus is nijpend. Zij zitten van alle camerafabrikanten momenteel het meest in de knel. Ik weet niet of de geruchten kloppen, maar als Olympus zich terugtrekt uit de cameramarkt is dat geen verrassing.

Sony
Sony voert een aantal APS-C camera’s in haart productportfolio. Ondanks dat APS-C ook voor Sony een belangrijke inkomstenbron is, neemt Sony dit segment niet écht serieus. Specifieke APS-C objectieven heeft zij de afgelopen jaren nauwelijks uitgebracht en haar lijn met APS-C camera’s is niet bepaald spannend te noemen. Wat Sony met APS-C doet is vooral ‘pappen en nathouden’. Zij zien dit segment als broedkamer om deze gebruikers later te verleiden om over te stappen naar hun Full Frame camera’s.

Canon en EOS-M
Voor wat betreft Canon zie ik een strategie die ik niet helemaal begrijp. De keuze om de EOS-M serie niet compatible te maken met EOS-RF mount begrijp ik niet. Er is zelfs geen adapter beschikbaar. Een EOS-RF objectief kan dus niet worden gekoppeld aan een EOS-M camera. Bovendien besteed Canon nauwelijks aandacht aan de objectieven die voor deze camera’s beschikbaar zijn. Er zijn voor de EOS-M serie namelijk al jaren géén nieuwe objectieven verschenen.

Het betekent dus ook dat je als Canon EOS-M gebonden bent aan dit systeem. Zoals je als Fujifilm X-Serie gebruiker gebonden bent aan de XF objectieven. Beide systemen kennen géén enkel groeipad. Ben je vastgelopen op de mogelijkheden van APS-C of ben je uitgekeken op dit systeem, dan zit je daadwerkelijk vast en zul jij jezelf opnieuw moeten oriënteren. 

Beide camerafabrikanten lopen daarbij een flink groot risico dat deze gebruikers overstappen naar een ander merk. Zij zullen dan grotendeels terechtkomen bij Nikon of Sony. De kans dat een EOS-M gebruiker overstapt naar een EOS-R serie camera acht ik kleiner. Met name omdat die gebruiker er de smoor over in zal hebben dat hij alles eerst heeft moeten verkopen om dan vervolgens alles opnieuw aan te moeten kopen.

Gevoelsmatig zullen daarop veel huidige EOS-M gebruikers die een overstap overwegen uiteindelijk afhaken. Bovendien kenmerken de camera’s van Canon zich vaak door het bewust weglaten van mogelijkheden om die dan vooral pas terug te laten komen in de duurdere camera’s. Dat is niet bepaald bemoedigend. 

Tel daarbij op dat het Canon EOS-M systeem in Europa én in Amerika bepaald geen bestsellers zijn en je kunt op je klompen aanvoelen dat dit systeem hoogstwaarschijnlijk geen blijvertje is. Het is voor Canon dus vooral een ‘moetje’.

Nikon en opvallende keuzes in de objectieven roadmap.
Wanneer ik naar Nikon kijk denk ik dat zij voor het APS-C segment uiteindelijk een tweetal camera’s zal voeren. Haar huidige Z50 (vergelijkbaar met de Sony A6600 en Fujifilm X-T30) en één model dat vergelijkbaar zal zijn met de huidige D500 (vergelijkbaar met de Fujifilm X-T3).

Op het gebied van objectieven verwacht ik van Nikon voor APS-C niet heel erg veel. Er zijn een tweetal APS-C objectieven door Nikon geïntroduceerd, maar die objectieven zie ik vooral als rookgordijn.

Wie namelijk doordacht kijkt naar de strategie en de lens roadmap. Die heeft gezien dat Nikon voor haar Full Frame Z camera’s eerst een lijn met ƒ1.8 en ƒ4 zoomlenzen heeft uitgebracht.

Opvallend daarbij is een groothoek objectief. Normaal gesproken wordt een dergelijk objectief eigenlijk vooral gebruikt door een selecte groep van fotografen. Je moet daarbij denken aan landschapsfotografen en diegenen die architectuur fotograferen.

Het is normaal gesproken geen objectief dat je vooraan in de release lijn verwacht. Tenzij je een duidelijke strategie voor ogen hebt;  Laat de gekozen beeldhoek van dit objectief (de 14-30mm S-Line) op een APS-C camera nu nét overeenkomen met een 21-45mm en de 24-70mm komt daarbij mooi overeen met een 35-105mm beeldhoek. Beide objectieven zijn ƒ4 en lekker licht van gewicht. Deze objectieven zijn dus ook voor APS-C gebruikers interessant, ondanks dat ze ontworpen zijn om gebruikt te worden op een Full Frame camera. Ik denk dat dit géén toeval is.

Mede ook omdat Nikon ook nog eens een 24mm f1.8, 35mm f1.8, 50mm f1.8 en een 85mm f1.8 heeft uitgebracht. Dat zijn allemaal objectieven die passen bij de meest gebruikte beeldhoeken in fotografie. Een 24mm verkrijgt op een APS-C camera immers een beeldhoek van 35mm, een 35mm een beeldhoek van 50mm een 50mm een beeldhoek van 75mm.  Een 85mm verkrijgt zelfs een beeldhoek van 130mm. Daarmee kun je prachtige portretten vastleggen.

Het verklaart een hoop waarom Nikon voor deze specifieke roadmap heeft gekozen die door velen wordt bekritiseert. Zelf raak ik er steeds meer van overtuigd dat Nikon hier een briljant spel speelt en waarom er specifiek is gekozen voor deze objectieven met een diafragma van ƒ1.8. Ze concurreren namelijk (ook in prijs) 1 op 1 met Fujifilm. Terwijl het voor Full Frame de meest gangbare objectieven zijn voor de grootste groep cameragebruikers.

Nikon wordt dus door velen onderschat in hun aanpak van de markt. Wat ik zie is dat Nikon zich momenteel aan het herpositioneren is en daardoor lijkt het voor sommigen misschien wat rustig. Zij krijgen misschien het idee dat Nikon de strijd heeft opgegeven. 

Ik zeg; Stilte voor de storm!. De verdedigingslinie die Nikon heeft opgetrokken is duidelijk en mogelijk is zij zelfs bezig met het voorbereiden van een aanval.


Conclusie:

Tot het moment dat het stof in deze markt weer een beetje neer gaat dalen zullen we nog heel wat artikeltjes en YouTube filmpjes zien waarin Sony wordt uitgeroepen tot winnaar. Een twee procent groter marktaandeel in Japan en binnen het segment Full Frame (10% van de totale cameramarkt) ten opzichte van Canon maakt niet dat Sony dominant is. Het laat enkel zien dat Sony een speler is waar iedereen ook op de lange termijn rekening mee moet houden.

De reden waarom Youtubers en DPR zo hard schreeuwen is mij soms wat onduidelijk. Mogelijk krijgt Amazon meer korting van Sony door op DPReview Sony naar voren te schuiven.

DPReview is immers géén onafhankelijk online tijdschrift maar onderdeel van Amazon als marketingtool. Voor wat betreft de Youtubers moet je niet vreemd staan te kijken als zij wat geld toegeschoven krijgen van Sony.

Sony is in dat opzicht altijd al een ster geweest in guerilla-marketing en influencers zijn uitermate belangrijk voor de opinievorming. Dat daarbij een leugentje om bestwil wordt verteld zal hen echt een zorg zijn. Voor de Youtubers geldt ‘Als de kassa maar rinkelt’. Bovendien vertonen veel Youtubers nogal wat papegaai gedrag. Als de ene iets roept moet de ander het ook vertellen. Liefst met een nog spectaculairdere titel.

Hoe dan ook; Al dat ‘Alpha’ gedrag en dat trommelen op de borst lijkt toch vooral voort te komen om ervoor te zorgen dat het verworven marktaandeel veilig kan worden gesteld. De waarheid zal hen een zorg zijn. Het gaat er hen enkel om dat je een Sony camera koopt. Ook als het zwartmaken van anderen daarbij hoort. Dat gedeelte wordt verzorgt door het toepassen van guerillamarketing.

Mijn advies: Wees wat meer rationeel en wordt geen partisaan bij dergelijke artikelen. Wanneer jij je eigenwaarde ophangt aan het merk camera dat je gebruikt is er toch een klein steekje bij je los!

Ik vermoed niet dat jij een hevige en emotionele discussie met je buurman zult gaan voeren over het merk auto dat jij rijdt, en waarbij je hem ervan probeert te overtuigen dat het merk auto waarin jij rijdt echt veel beter is dan de zijne.

Je zult ook geen discussie met de buurvrouw voeren over de Jumbo en dat deze beter en innovatiever is dan de Albert Heijn. Dat zal je ongetwijfeld een zorg zijn….
Waarom vertoon je dan wel dit gedrag als het aankomt bij het merk camera dat je gebruikt?Waarom zie je noodzaak om die ander te willen overtuigen van ‘jouw’ gelijk?
Ik vind dat een vreemde en vooral ook een kwalijke ontwikkeling!

In een tijd waarin we moeten waken over ‘Fake News’, moet je geen deelnemer worden aan dat soort verhalen wanneer je de achterliggende cijfers niet goed kent of niet goed begrijpt.

En zelfs wanneer je de cijfers niet begrijpt, kan ik je vertellen dat wanneer je een Fujifilm, Nikon, Canon of Sony camera hebt je écht aan de veilige kant van de streep zit. 2020 wordt in ieder geval een jaar van harde strijd.

NAAR MIJN BLOG...