parallax background

Waar staat Fujifilm momenteel in de cameramarkt?


Waar staat Fujifilm momenteel
in de cameramarkt?

Zoals jullie wellicht weten draag ik Fujifilm een warm hart toe.
Één van de redenen is dat ik al vroegtijdig mijn Full Frame spiegelreflex camera’s heb verkocht en destijds ben overgestapt naar systeemcamera’s is omdat Fujifilm camera’s bouwt voor fotografen. Zij dragen fotografie in hun hart en dat merk je.

Tot 2012 waren alle Fujifilm camera’s eigenlijk min of meer Nikon camera’s met een vleugje Fujifilm daarin verstopt. Tot die tijd had Fujifilm het namelijk best moeilijk om de overstap van analoog en de verkoop van filmrolletjes te maken naar digitale fotografie…. Maar sinds 2012 heeft Fujifilm keihard op de ‘reset’ knop gedrukt.

De Fujifilm X-Pro1 was Fujifilm’s eerste systeemcamera uit de Fujifilm X-Serie en wat was dat een geweldig mooie camera! Je kunt wel spreken van een échte klassieker.

Ik was destijds bijzonder onder de indruk van de hybride optische / elektronische zoeker en de kleuren in de X-Pro waren (en zijn) van deze camera ronduit fantastisch te noemen. De rest van de camera…. hmmm hij is niet bijzonder snel en X-Trans – hoe mooi de technologie erachter ook is – blijft behelpen.

Na de X-Pro bracht Fujifilm de X-E op de markt, een soortgelijke camera als de X-Pro, maar dan zonder hybride zoeker. De X-E had een reguliere EVF. Omdat deze camera’s van Fujifilm zo spraakmakend waren durf ik wel te veronderstellen dat dit de reden is geweest dat de X-T1 in 2014 zoveel aandacht kreeg.

De X-T1 was Fujifilm’s eerste systeemcamera die de looks and het gevoel gaf van een traditionele digitale spiegelreflex camera. De Kaizen filosofie die Fujifilm aanhield was bovendien een tweede grote pluspunt, omdat hun camera’s gedurende hun levensduur continu worden verbeterd en verder worden uitgebreid met nieuwe mogelijkheden.

Dat is de reden waarom Fujifilm als camerafabrikant zo hard kon groeien en waardoor zij nu een serieuze speler in de cameramarkt genoemd mag worden. 

Bron: Fujifilm Mediadatabase

2014…. Dat is slechts 5 jaar geleden én toch voelt het alsof het al vele jaren achter ons ligt. Hoe dat komt? Omdat Fujifilm sinds die tijd absoluut niet heeft stilgezeten. Er zijn sinds die tijd nu drie verschillende X-T# en drie X-T#0 camera’s geïntroduceerd, een X-H1 en een X-T#00 instapcamera.

Dat zijn dus heel wat camera’s die Fujifilm in de afgelopen vijf jaar op de markt heeft gezet. Daar komt dan bovendien ook nog eens een X-Pro2 bij, maar dat is een ander ‘beestje’.
Een camera die toch wat meer een specifieke groep gebruikers aanspreekt en waarvan ik verwacht dat er binnenkort een update van zal verschijnen.

Dat komt ook omdat de X-Pro2 nu ook wel een beetje toe is aan een upgrade. Wat die verbeteringen dan eventueel zullen zijn, dat kan ik je uiteraard niet vertellen. Ook mijn bronnen houden daarvoor ook voor mij hun kaken stijf op elkaar.

De camera line-up van Fujifilm is indrukwekkend maar ook enigszins verwarrend, want wat is nu het ware vlaggenschip model? Als ik de line-up goed bekijk dan moeten we de pyramide van Fujifilm als volgt zien:

  • X-T100 (instap)
  • X-E3 (amateurfotografen (vrouw))
  • X-T30 (amateurfotografen)
  • X-T3 (semi-)professioneel
  • X-H1 Professioneel

Zoals je ziet heb ik de X-H1 boven de X-T3 geplaatst, terwijl iedereen direct zal roepen dat de X-T3 het meest serieuze model camera is dat Fujifilm in haar assortiment voert. Als jij je dus afvraagt waarom ik de X-H1 boven de Fujifilm X-T3 heb geplaatst moet je nog even verder lezen, dan leg ik het je uit.

Laat ik zeggen dat de X-T3 absoluut de meest uitgebreide featureset heeft.
De mogelijkheden op zowel fotografie- als op videogebied en de toegepaste sensor in deze camera zijn absoluut beter dan die we terugvinden in de X-H1.

Toch is naar mijn idee de X-H1 Fujifilms meest professionele model. Niet alleen omwille van het ingebouwde stabilisatiesysteem (IBIS), maar ook om de bouwkwaliteit en de potentiële mogelijkheden op de langere termijn die de H-Serie heeft ten opzichte van de T-Serie binnen de Fujifilm X-Serie line-up.

Toegegeven de X-H1 is niet Fujifilms’ meest verkochte model en de prijsstelling van dit model was ook scheef ten opzichte van de X-T3. Fujifilm heeft dit zelf ook gezien en heeft de prijs van de X-H1 om die reden begin dit jaar flink verlaagt. Je mag wat mij betreft ook best zeggen dat Fujifilm twee topmodellen verkoopt. Wat het échte topmodel van Fujifilm zal zijn zien we denk ik daarom pas bij de volgende generatie Fujifilm camera’s.


FUJIFILM VOELT DE DRUK VAN BOVEN EN VAN ONDEREN

Wie naar de afgelopen kwartaalcijfers (Q1 2020) heeft gekeken zal zien dat Fujifilm ten opzichte van hetzelfde kwartaal van vorig jaar aanzienlijk minder goede financiële resultaten heeft laten zien. 

De reden daarvan is vooral gelegen aan het feit dat Fujifilm APS-C sensoren gebruikt in haar Fujifilm X-Serie camera’s én dat een camera als de X-T3 én de X-H1 prijstechnisch gezien héél erg dicht tegen de prijzen van Full Frame camera’s aan komen te liggen. Een wat ouder model Sony A7 Full Frame camera of de nieuwe Canon EOS RP zijn momenteel te koop voor prijzen die liggen tussen de €1300 en €1600 euro, terwijl Fujifilm voor haar X-T3 een prijsstelling hanteert die daar ook dicht bij in de buurt komt. Omdat ook dit type camera al een keer een lagere prijsstelling heeft gekregen kunnen we dus aannemen dat ook Fujifilm zelf op de hoogte is van dit dilemma. 

Een verdere prijsverlaging heeft tot gevolg dat Fujifilm méér camera’s moet verkopen om de omzet op peil te houden. Maar een lagere prijs gaat ook ten koste van de winstmarge. Je zit dan als fabrikant een beetje in spagaat, want ga je door een lagere prijs ook daadwerkelijk meer camera’s verkopen? En… is dat extra aantal verkochte camera’s dan voldoende om de winst op peil te houden.

Bron: Fujifilm – De eerste kwartaalcijfers van Fujifilm over het boekjaar 2020.
(boekjaar loopt vanApril 2019 tm 31 maart 2020)

Kortom, doordat Canon en Nikon zich in willen vechten in de markt voor Full Frame systeemcamera’s én doordat Sony het spel van prijsverlagingen speelt, komt Fujifilm een beetje in de knel.

Zij voelt daarmee dus ook de druk van het gevecht dat in het hogere segment wordt uitgespeeld. De Full Frame instapmodellen zijn nu zo geprijsd dat ze in hetzelfde vaarwater terecht zijn gekomen als waar Fujifilm haar X-Serie camera’s wilt verkopen. Aan de prijsdalingen in het Full Frame segment is nog geen eind gekomen – Sterker nog, hij is pas net begonnen – en daardoor zal de druk op Fujifilm blijven toenemen.

Bron: CIPA – Het totale plaatje van de afgelopen jaren. Niet alleen is de rek uit de markt voor reguliere camera’s. Er is ook een duidelijke afname te zien van het aantal verkochte smartphones.

Tegelijkertijd, zien we ook dat de betere smartphones nu worden uitgerust met steeds betere camera’s en dat deze bovendien steeds meer mogelijkheden krijgen die vroeger alleen waren voorbehouden aan de betere point-and-shoot camera’s.

De concurrentie voor camera’s voor rondom de duizend Euro neemt dus aan alle zijde toe.
Het is te verwachten dat deze druk op de markt de komende jaren alleen nog maar verder zal toenemen. Ook omdat de markt voor camera’s met verwisselbare objectieven nog steeds aan het krimpen is. Het gevolg is dat er van alle kanten dus flink geknabbeld wordt aan het marktsegment waar Fujifilm het meest actief is.

Bron: CIPA – De CIPA cijfers van januari tot en met juni 2019. De cameramarkt zit diep in mineur en er zijn nog geen tekenen van herstel.

Fujifilm moet het bovendien niet alleen opnemen tegen de markt voor Full Frame camera’s en de betere Smartphones, maar moet uiteraard ook concurreren binnen het eigen segment van APS-C camera’s. Denk maar eens aan de Nikon D500. Een camera met APS-C sensor die te boek staat als uiterst bekwaam en zeer professioneel. Een Nikon D500 is momenteel eveneens gelijk geprijsd aan die van de Fujifilm X-T3. 

Van ‘Full Frame’ wordt door Fujifilm altijd gezegd dat het flink groter en zwaarder is dan haar eigen X-Serie camera’s. Nikon bewijst het tegendeel. Niet alleen is de getoonde combinatie niet groter. Hij is bovendien ook nog lichter in gewicht. Een duidelijk voorbeeld waarbij de concurrentie vanuit het Full Frame segment toeneemt op Fujifilm.

Voor de consument heeft de druk die Fujifilm voelt ook voordelen, want zo krijg je bijzonder véél waar voor je geld. Ondanks dat ik je eerder vertelde dat de Fujifilm X-H1 in een betere uitgangspositie zit dan de X-T# serie, ben ik er allerminst zeker van dat Fujifilm ooit een X-H2 op de markt zal zetten. De X-T# serie is Fujifilms’ best verkopende camera. Het is dus ook heel goed mogelijk dat Fujifilm de Fujifilm X-T4 versneld zal introduceren of dat beide modellen met elkaar zullen versmelten.


IS FUJIFILM ‘DOOMED’?

Onzin!!! – Nee natuurlijk niet! 
Fujifilm heeft hele diepe zakken én digitale fotografie is slechts een klein onderdeel van de totale omzet die Fujifilm in zijn geheel behaalt. Fujifilm heeft sinds de jaren 2000 flink gediversifieerd en waardoor fotografie nog slechts een klein onderdeel vormt van het totale bedrijf.

Bovendien heeft Fujifilm véél hart voor fotografie omdat daar haar roots liggen. Om die reden zal Fujifilm fotografie niet snel afstoten. Er is dus geen enkele reden om paniekerig te doen over hoe Fujifilm in de markt voor digitale fotografie er momenteel voor staat. Je kunt het hooguit een dipje noemen.
 
Bovendien waar praten we over? Één slecht kwartaal is niet het einde van de wereld. Het is slechts een kwart van het jaar en bovendien is Fujifilm nog steeds winstgevend. Zij het ietsjes minder dan afgelopen jaar.

Sterker nog! Fujifilm heeft momenteel zelfs een groot deel van de APS-C markt in handen. Wist je bijvoorbeeld dat Fujifilm de grootste speler is in de markt voor APS-C systeemcamera’s? 

Het enige dat ik wil zeggen is dat ik wel verwacht dat Fujifilm haar line-up binnen de X-Serie de komende periode wat meer zal gaan convergeren. Momenteel bestaat deze line-up uit de volgende camera’s; X-A5, X-E3, X-T100, X-T30, X-T3, X-H1 én de X-Pro2. Verder verkoopt Fujifilm ook nog steeds de X-T2 en X-T20. Fujifilm bestrijkt daarmee de markt voor camera’s van tussen de 500 euro en 1700 euro. Met dit enorme aantal verschillende camera’s en de druk die er van zowel bovenaf als via de smartphone markt van onderaf plaats heeft kan ik niet anders denken dat een aantal camera’s uit de huidige line-up geen verdere opvolger zal krijgen. Daarmee kan namelijk ook worden bespaard op ontwikkel- en productiekosten. Sommige modellen zullen dan dus markttechnisch ‘geherdefinieerd’ worden en waarbij bepaalde doelgroepen dus worden samengevoegd.

Welke camera’s daarbij dan het veld zullen ruimen? Dat vind ik lastig te zeggen. Maar ik denk dat er slechts ruimte is voor in totaal vier verschillende modellen. Een camera van om en nabij de €500,- , één camera van om en nabij de €700,- , één camera van om en nabij de €900,- en een camera van om en nabij de €1300,-. Zo kan Fujifilm mijn inziens wat druk wegnemen van boven en de voldoende ruimte laten voor mensen die door willen groeien van een camera voor ‘starters’, naar een meer ‘professioneel’ model.


WAAR STAAT FUJIFILM MET HAAR HUIDIGE LINE-UP?

De X-H1 is geprijsd voor om en nabij de €1150,- en ik denk dat dit ook de juiste prijsstelling is voor deze méér dan goede APS-C camera. Is dat voldoende om te concurreren tegen bijvoorbeeld de Nikon D500? 

Nee helaas, dat denk ik eigenlijk niet!
Om te kunnen concurreren tegen deze spiegelreflexcamera van Nikon moet Fujifilm méér doen. Fujifilm moet komen met een camera die minstens nét zo robuust is gebouwd.
Fujifilm moet ook werken aan een nog verdere verbetering van het autofocussysteem en komen met een meer innovatief autofocussysteem. Bijvoorbeeld een waarbij het joystickje achterop de camera kan worden vervangen door het volgen van de beweging van de pupil in het oog om zo het scherpstelpunt te kunnen verzetten. Canon had dit al in de jaren 90 met de Elan 3 en Elan 7, maar heeft dit uiteindelijk weer verlaten, terwijl dit af systeem behoorlijk goed werkte.

Een brillenconcept waarbij ‘Eye Tracking Focus’ is geïmplementeerd. Hoe mooi zou het zijn dat de camera scherp kan stellen op het onderwerp waar jij naar kijkt?

Met de huidige snelheid waarmee de processor in een camera zijn berekeningen kan verrichten en met verbeterde technologie moet een dergelijk innovatief AF volgsysteem te maken zijn. Daarnaast moet een komend topmodel van Fujifilm een flink grotere buffer krijgen waarmee het meer beelden in het geheugen van de camera tijdelijk kan opslaan.

Gezien het gegeven dat video een steeds grotere rol krijgt in een systeemcamera, zou de opslag op SD kaart vervangen moeten worden met een dubbel CFExpress kaartslot. Daarmee wordt Fujifilm ook minder afhankelijk van Sony. Daarnaast moet Fujifilm meer specialistische objectieven op de markt zetten. Naast de XF200 f2.8 is er naar mijn idee ook nog een 300mm f4 en 500mm f4 nodig om daarmee sport-, actie- en natuurfotografen aan te spreken.

Kortom eigenlijk een X-H2. Maar als Fujifilm dat doet, moet zij dat doen als éérste camera die beschikt over een volgende generatie sensor en processor en niet weer als sluitstuk.
Want ik denk dat het daardoor met de X-H1 een beetje is misgelopen.

Ook zou Fujifilm daarbij naar mijn idee meer onderscheid moeten maken tussen ‘topmodel’ en ‘runner up’, want als beide modellen weer te dicht tegen elkaar aanliggen voor wat betreft mogelijkheden, zal de consument al snel kiezen voor het minder dure model en verkrijg je wederom dezelfde situatie als we die hebben gezien tussen X-H1 en X-T3.

Een X-T4 moet dus een afgeleide zijn van de X-H2 en niet andersom! Een X-H2 moet dus ook meer onderscheidend vermogen hebben dan alleen de vormgeving of een ingebouwd stabilisatiesysteem. Het moet gewoon beduidend méér te bieden hebben in mogelijkheden dan alleen wat kleinigheden. Het moet duidelijk het méést professionele model worden en dat ook uitstralen. Tenzij, Fujifilm besluit om de X-H en X-T lijn in elkaar op te laten gaan.

X-T3 en X-T30 kunnen naar mijn idee eventueel ook in elkaar opgaan. Het verschil tussen beide camera’s is mijn inziens al vrij klein en zit hem vooral in de ergonomie en het bedieningsgemak.

Voor X-T40 zou dat betekenen dat hij er dan wat op vooruit zal gaan, maar voor X-T4 gebruikers zou het betekenen dat zij dan waarschijnlijk wat zullen moeten inleveren op ergonomie en bedieningsgemak. Maar nogmaals het is volgens mij de enige manier om een X-H2 aantrekkelijker te maken voor (semi-)professionals en om de verschillende camera’s wat meer van elkaar te onderscheiden. Tenzij, zoals ik al zei de X-T en X-H in elkaar op laat gaan.

Daaronder zie ik vooral een camera die zich kan onderscheiden in de vorm van mét en zonder elektronische zoeker of mét en zonder ingebouwd stabilisatiesysteem. Misschien wel gegoten in de vormgeving van de huidige X-E serie en waarbij je de camera kunt kopen met extra losse elektronische zoeker die je bovenop de camera kunt plaatsen. De extra zoeker brengt dan ook een aantal extra functies en mogelijkheden met zich mee. Zoals bijvoorbeeld de mogelijkheid om er meer beelden per seconde mee te kunnen maken of dat je daarbij dan meer videomogelijkheden krijgt. Een camera die je eenvoudig in je zak kunt steken en zo overal mee naartoe kunt nemen als reiscamera. Dit is ook het segment camera’s dat Canon probeert aan te spreken met haar EOS-M.


X-TRANS VERSUS BAYER

Dan is er ook nog het ‘probleem’ dat ik X-Trans noem. Laat ik voorop stellen dat ik lang voorstander ben geweest van X-Trans als sensortechnologie in de Fujilm X-Serie camera’s. Helaas ben ik over de loop van de tijd wat meer gaan twijfelen aan het ‘nut’ van X-Trans nu er steeds meer pixels op eenzelfde sensor oppervlak worden geplaatst.

Kortom, met een toenemend aantal megapixels op de sensor neemt de noodzaak van X-Trans verder af. Uiteindelijk bemoeilijkt X-Trans het bewerkingsproces voor diegenen die graag in RAW fotograferen.

Een Bayer sensor dankt zijn naam aan ‘Dr Bruce Bayer’. Zijn naam is dus verbonden aan het toegepaste kleurenfilter op de meeste digitale camera’s zoals we die vandaag de dag kennen. Een kleurenfilter voor een digitale camera bestaat altijd uit twee keer zoveel groene als rode en blauwe pixels, omdat onze ogen gevoeliger zijn voor groen dan voor blauw en rood. Dr Bayer heeft verschillende type kleurenfilters geprobeerd, maar kam tot de conclussie dat de RG/GB layout uiteindelijk het meest efficient is.

Links: Een traditionele bayer kleurenfilter layout ten opzichte van (rechts) X-Trans.
Kijk goed naar de layout van de rode ‘photosites’, zie je hoe keurig deze zijn gerangschikt bij het Bayer patroon? Kijk nu eens naar het patroon van X-Trans. Je ziet dan dat de groene ‘photosites’ worden geclusterd. Omdat ‘groen’ door onze ogen beter kan worden waargenomen veroorzaakt dit patroon een probleem (wormpjeseffect) als je X-Trans bestanden teveel gaat verscherpen.

Een meer complexere layout van het kleurenfilter zoals dat bij X-Trans het geval is leidt ook tot een complexer algoritme om de kleuren te onderscheiden en uit te lezen. We hebben allemaal weleens gehoord van het ‘wormpjes’ effect bij een Fujifilm camera. Dit is niet zozeer gelegen aan de gebruikte RAW bewerker, maar het probleem wordt vooral veroorzaakt doordat uitlezen van de sensor flink lastiger is. In beginsel ligt dit probleem dus aan Fujifilm en niet zozeer aan de software die gebruikt wordt om je foto’s te bewerken. Dus waar X-Trans enerzijds voordelen kent, heeft het anderzijds ook weer flinke nadelen. Bayer is niet beter dan X-Trans, maar X-Trans is eveneens ook weer niet beter dan het toepassen van een Bayer kleurenfilter. 

Een flink voordeel van X-Trans is dat het meer licht door kan laten naar de sensor ten opzichte van Bayer. Maar dat gaat wel ten koste van kleurinformatie. Tegelijkertijd oogt ruis op hogere ISO waardes daardoor beter dan een foto die is genomen met een camera met Bayer filter die staat ingesteld op een gelijke hoge ISO waarde. Hierdoor kennen de camera’s van Fujifilm een vrijwel evengoede ruisprestatie als Full Frame camera’s.

Tegelijkertijd is X-Trans niet beter in het verdoezelen van moire, ondanks dat Fujifilm in het begin deze claim wel maakte, blijkt dat in de praktijk erg tegen te vallen. Het grootste nadeel van X-Trans is dat bij het verscherpen van beelden het X-Trans patroon meer zichtbaar wordt. De groene pixels vormen daarbij een soort van wormpjes en dat is zeer storend. Sommige softwarehuizen maken gebruik van bepaalde trucjes om dat effect te verdoezelen (bv. Capture One Pro) en doet dat op zich ook best effectief. Maar het is natuurlijk niet de oplossing van het probleem. 

Met de komst van camera’s met steeds meer megapixels wordt de noodzaak van X-Trans bovendien steeds minder groot en gezien de problemen die optreden bij het ontrafelen van het kleurenfilter zou Fujifilm mijn inziens in komende modellen moeten afstappen van X-Trans. Dat doet zij immers ook al voor de Medium Format Fujifilm GFX camera’s en kan zij dus ook doen voor de X-Serie sensoren. De X-T100 laat bijvoorbeeld duidelijk zien dat X-Trans niet noodzakelijk is. De kleuren en resolutie zijn er niet minder om geworden als er een regulier bayer filter in een X-Serie camera wordt toegepast.

Niet iedereen is dus gecharmeerd van X-Trans en ik krijg de laatste tijd ook een flink aantal e-mails van mensen die zeggen omwille van X-Trans Fujifilm weer te hebben verlaten en nu weer terugkeren naar Nikon of Canon of overstappen op een Sony Full Frame camera. 

Het is dus jammer dat deze gebruikers Fujifilm weer verlaten. Niet zozeer omdat zij de camera niet fijn vinden, maar omdat zij het bewerken van de RAW bestanden problematisch achten.

Dat allemaal gezegd hebbende is Fujifilm nog steeds een fantastische keuze voor veel fotografen. De lens line-up is ronduit geweldig te noemen. Scherp en met een fantastisch hoog oplossend vermogen waardoor zelfs de kleinste details goed zichtbaar blijven.  De lens-line up heeft voor vrijwel iedereen wat te bieden en telt ondertussen al meer dan 30 verschillende objectieven. Het enige dat nog ontbreekt zijn een aantal lichtsterke super-tele objectieven. Dat is geen show stopper omdat ik ervan overtuigd ben dat Fujifilm deze gaten in de komende jaren ongetwijfeld nog zal gaan vullen. 

Wie kiest voor een APS-C systeem is bij Fujifilm aan het beste adres. De ervaring en de snelheid van hun camera’s is méér dan goed te noemen en door de camera’s continu te verbeteren via het volgen van de ‘Kaizen’ filosofie kan er van op aan dat wat hij nu koopt over een tijdje nog beter is. Ik kan Fujifilm hiermee alleen maar feliciteren en ik hoop dat Fujifilm in staat is om haar huidige positie te consolideren en hopelijk zelfs verder te verbeteren.

NAAR MIJN BLOG...