parallax background

Wat mij opvalt binnen het Full Frame segment

Wat mij opvalt binnen het Full Frame segment

(deel 2)

Naarmate de tijd verstrijkt krijgen we steeds meer inzicht in hoe de camerafabrikanten hun Full Frame systeemcamera’s aan het positioneren zijn. Tegelijkertijd geven ze ons met hun roadmaps kleine hints in wat we binnenkort kunnen gaan verwachten. Dat gezegd hebbende zijn er toch een aantal dingen die mij opvallen in de markt voor Full Frame systeemcamera’s. Ook in deze blog zal ik ze per merk bespreken.


Canon – EOS R en EOS RP

Canon heeft tot nu toe nog geen (semi-)professionele systeemcamera geïntroduceerd. De Canon R is meer een middenklasser en de RP lijkt in veel opzichten op een instapmodel. Er is tot dusver ook nog geen echte match te vinden tussen hun nieuwe lijn met  RF objectieven (een 28-70mm f2.0 zoom objectief  en enkele professionele f2.8 objectieven ) en hun Full Frame systeemcamera’s. 

Als ik momenteel naar Canon kijk, krijg ik bijna het idee dat de groep die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van objectieven overhoop ligt met de groep binnen Canon die verantwoordelijk is voor het ontwikkelen van de camera’s zelf. Deze mismatch tussen beschikbare camera’s en objectieven verraad dat Canon nog het een en ander onder de pet houdt. Ik verwacht dat Canon later dit jaar nog met een (meer) professioneel model op de proppen komt. 

Hoe het productmanagement van Canon deze keuzes zoals ze nu zijn gemaakt heeft kunnen maken is voor mij een raadsel. Er zal ongetwijfeld een bepaalde strategie achter zitten, maar ik heb hem nog niet ontdekt. Voorlopig denk ik dat de wijze waarop Canon haar EOS R lijn heeft geïntroduceerd, meer schadelijk voor hen is dan dat het hen helpt het tij te keren. Nog steeds zie ik dagelijks veel fotografen overstappen van Canon naar met name Sony.

Dan is het tweede dat mij opvalt aan de nieuwe Canon Full Frame systeemcamera’s is dat er nog geen echte duidelijkheid is voor wat betreft de te gebruiken ‘user interface’. Canon introduceerde vol trots de ‘touch bar’ achterop de EOS R, maar deze manier van het bedienen van de camera wordt door veel fotografen niet erg warm ontvangen. Op de EOS RP zien we daarentegen een meer traditionele implementatie van de gebruikersinterface. Is het misschien zo dat Canon hier die nieuwe gebruikersinterface aan het heroverwegen is? Alleen de tijd zal het ons leren.

Als laatste zie ik bij Canon nog een probleem. Er is geen onderlinge uitwisselbaarheid tussen de EOS M (APS-C) en de nieuwe EOS R serie mogelijk. Wie dus instapt op de EOS M lijn heeft geen andere mogelijkheid dan om alles weer te verkopen als hij/zij wil doorgroeien naar Full Frame.

Dat is naar mijn idee een zeer onverstandig besluit geweest van Canon. 
Immers die mensen die hun EOS M systeem zijn ontgroeid wordt eigenlijk aangemoedigd om opnieuw rond te kijken naar wat er nog meer te koop is. Dat betekent dus ook dat deze mensen hun keuze daarbij dan kunnen laten vallen op een camera van een ander merk. Het is zeker niet gezegd dat deze Canon gebruikers ook voor hun volgende systeem dan Canon gebruikers zullen blijven. Ik zie hier kansen voor zowel Sony als Nikon om deze gebruikers aan het twijfelen te brengen over de keuze voor Canon als opvolgende systeem.


NIKON Z

Nikon heeft haar lijn met Full Frame systeemcamera’s een stuk professioneler uitgedacht dan Canon heeft gedaan. Ondanks veel Youtubers je hebben doen laten geloven is de Nikon Z serie wel degelijk een geduchte concurrent voor de Sony A7 serie. Misschien heeft Nikon juist daarom wel de wind zo van voren gekregen. Sony is er alles aan gelegen om Nikon de wind uit de zeilen te nemen. Met wat guerilla marketing kun je een heel eind komen…

Tegelijkertijd wil ik Nikon ook niet de hemel in prijzen, maar mijn kritiek op Nikon ligt wel op een heel ander vlak dan ‘autofocus’ of het ontbreken van een tweede geheugenkaartslot. XQD is voor wat betreft de geheugenopslag een prima keuze geweest van Nikon voor wie de technologie erachter begrijpt.

Mijn bezwaren voor wat betreft het Nikon Z systeem en met name de Nikon Z6 is meer gelegen in de video mogelijkheden van deze camera(s). Er zitten namelijk een aantal verborgen onvolkomenheden in hun objectieven. Zo is handmatig scherpstellen tijdens het maken van video’s heel erg lastig. Dit probleem is overigens eenvoudig op te lossen en ik zou zeggen Nikon; kijk even naar de implementatie van Fujifilm voor wat betreft de wijze waarop je de scherpstelring kunt bedienen.

Een ander ding dat ik bij Nikon niet zo heel goed begrijp is waarom Nikon vergeet te vermelden in haar marketing dat de objectieven nauwelijks last hebben van ‘focus breathing’. Kortom de scherpte tijdens het zoomen blijft behouden. Dit is redelijk uniek en iets dat je normaal gesproken alleen terug ziet bij hele dure Cine-objectieven. Deze unieke feature niet in je marketing gebruiken is naar mijn idee een beetje dom. Nikon zou wat mij betreft juist wat meer mogen inzetten op video en deze mogelijkheden ook beter kunnen vermarkten.

Wat ik wel zie als een totale misser van Nikon is het gegeven dat ze te weinig duidelijk maken waarom hun nieuwe lensmount beter is dan bijvoorbeeld die van Canon en zéker die van Sony. Het stukje marketing dat een grotere lensmonding betekent dat het licht door de objectieven minder hoeft te worden gebogen en dat dit resulteert in meer scherpte van hoek tot hoek en minder lichtafval (lees vignetvorming). Bovendien zijn andere storende fouten in een optische formule er beter door op te lossen. Niets van dat alles in de marketing van Nikon. Ook hier is het één groot zwijgen over de voordelen die de Z-Mount te bieden heeft ten opzichte van de concurrentie. 

In plaats daarvan verteld Nikon je dat ze werken aan een 56mm f0.95. Héél fijn Nikon, maar dit objectief is slechts voor weinigen weggelegd en eigenlijk is niemand echt geïnteresseerd in dit objectief. Het lijkt mij voor Nikon dan ook belangrijker harder door te werken en hun roadmap met objectieven in een hoger tempo uit te werken.

Een ander puntje van kritiek dat ik op Nikon heb is hun firmware update beleid. Het is natuurlijk hartstikke fijn voor de gebruikers van een Nikon Z dat er wat kleine verbeteringen zijn doorgevoerd aan het autofocusalgoritme en dat oog- en gezichtsdetectie verder is verbeterd. Tegelijkertijd heb ik ook wel een beetje het idee dat met name gezicht- en oogdetectie enigszins een cosmetische update is geweest en waarbij het vlakje rondom het gezicht of oog, gewoon net wat eerder wordt getoond. Wat mijn inziens voor Nikon veel belangrijker is, dat ze 3D tracking zo snel mogelijk moeten terugbrengen als feature in hun systeemcamera’s. Ook hier gaat op; als Fujifilm het kan, dan kan Nikon het ook.

Los van deze verbeteringen op het gebied van autofocus, moet Nikon sowieso méér aandacht gaan besteden aan firmware updates. Door middel van het regelmatig brengen van updates laat je zien dat je de Z-Serie serieus neemt en dat je werkt aan een verdere verbetering van het systeem. Juist door het regelmatig uitbrengen van software updates voor hun camera’s is Fujifilm op het punt waar zij nu is. Het levert een camerafabrikant bovendien een hoop goodwill en loyaliteit op. Iets dat Nikon naar mijn idee keihard nodig heeft na hun valse start.

Voor wat betreft de toekomst; Nikon’s goedkoopste Full Frame camera is momenteel de Nikon Z6. Bovendien is deze camera niet bepaald een instapmodel. De Nikon Z6 zit toch in het hogere semi-profesionele segment. Nikon kent nu de Z6 en de Z7, er is dus nog ruimte voor een Z1 – Z5. Gezien de prijsstelling van de Z6 kan het niet anders dan dat er nog minstens één model onder komt te zitten. Bijvoorbeeld in de vorm van een Z5. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een Full Frame camera met minder video-opties, zonder ingebouwde beeldstabilisatie, een sluiter die werkt tot 1/4000e seconde in plaats van XQD dan SD gebruikt en een iets minder goede EVF. Een Full Frame systeemcamera dus die direct concurreert tegen de EOS RP en de oude(re) Sony A7 modellen in een prijsklasse tussen de 1000 en 1500 euro.


Panasonic S

Méér keuze is altijd beter voor de consument. Maar dat gezegd hebbende vraag ik mij ook een beetje af wat Panasonic uiteindelijk voor rol zal gaan spelen binnen dit segment van de markt. Waarom zou je als consument Panasonic verkiezen boven Canon, Nikon of Sony? De drie grote spelers zullen de dominante spelers blijven. Ik kan je nu al zeggen dat Canon, Nikon en Sony uiteindelijk ten minste 85% van de markt in handen zullen houden. Die overige 15% van de taart die over blijft zal vervolgens met alle andere spelers gedeeld moeten worden. Dit is de enige werkelijke reden waarom Fujifilm voor de GFX heeft gekozen en zich niet wil mengen binnen het segment van Full Frame camera’s.

Het feit dat Panasonic beschikt over pixelshift technologie is niet onderscheidend. Sony kent dit ook en Nikon kan het eenvoudig door middel van een firmware update implementeren. Het feit dat de Panasonic S momenteel nog steeds gebruik maakt van een relatief traag contrast detectie autofocus systeem, maakt het systeem er ook niet sterker op. Panasonic heeft dus geen sterk systeem en geen sterke marketing boodschap en zal het moeten hebben van de alliantie die zij is aangegaan met Sigma. Tegelijkertijd is dat enkel een voordeel voor Panasonic op de korte termijn. Nikon en Canon zullen het aantal objectieven dat beschikbaar is voor hun nieuwe systemen snel uitbreiden en mocht dat niet snel genoeg gaan, dan zul je zien dat Tamron en Sigma toch ineens objectieven voor deze camera’s zullen gaan produceren.

Een ander probleem dat ik zie bij Panasonic is de hoge prijsstelling van hun camera’s. Zeker als je dat bijvoorbeeld afzet tegen de Canon EOS RP. Van Panasonic weten we vrij zeker dat ze lang in deze markt willen blijven meespelen. Ik vraag mij tegelijkertijd eigenlijk meer af, hoe lang zij het spelletje mee kunnen blijven spelen.  


Sony FE

Het is vooral interessant om te zien dat Sony niet tot nauwelijks reageert op de komst van Canon en Nikon op een markt die maar liefst vier jaar lang door Sony kon worden gedomineerd. De enige manier waarop Sony momenteel eigenlijk reageert is door prijsverlagingen van hun reeds gangbare modellen. Het lijkt ook ineens te zijn gedaan met de snelle opeenvolging van camera modellen en technologische verbeteringen. Natuurlijk, er zijn geruchte over een A7S mark III en een opvolger voor de A9. Deze zullen er ook ongetwijfeld komen, maar misschien is de verbetering minder groot als waarop door veel Sony gebruikers op wordt gehoopt.

Nikon is toch echt wel een geduchte concurrent en Canon heeft net als Nikon ook nog eens een hele grote schare trouwe DSLR gebruikers die op den duur gedwongen zullen worden een keuze te maken. Canon en Nikon biedt deze gebruikers nu een upgrade pad en je ziet dan ook dat veel Canon en Nikon gebruikers niet gelijk meer naar Sony springen. Ik zeg daarmee níet dat Sony nu ineens in zwaar weer zit ofzo, maar wel dat zij het nu lastiger krijgen én dat hun ‘groei’ minder vanzelfsprekend is geworden. 

Sony zal dus met ‘méér’ technologische vernieuwingen moeten komen om hun reputatie stand te doen houden en zal keihard moeten werken aan gebruikservaring en bedieningsmogelijkheden, zoals bijvoorbeeld de menu-structuur of knopbediening. Want die laat ten opzichte van Canon en Nikon nog steeds behoorlijk te wensen over. Daar komt bij dat Sony ook nog een ander probleem heeft. 

Sony heeft de troefkaart gespeeld dat haar systeem eenvoudig door middel van verschillende adapters te koppelen was en waardoor je eenvoudig je oude lenzen van je Canon of Nikon kon blijven gebruiken. Dat spel dat Sony heeft gespeeld heeft ook tot gevolg gehad dat veel overstappers hun L-glas en Goldring objectieven hebben aangehouden. Dat betekent ook dat deze gebruikers héél eenvoudig terug kunnen naar hun ‘oude stekkie’. Niet iedere Sony gebruiker is tevreden over het systeem dat Sony te bieden heeft en deze gebruikers kunnen dus net zo snel terug naar Canon of Nikon gaan dan dat ze destijds vertrokken zijn om de tuin van Sony eens te bekijken. We kennen allemaal het gezegde dat het gras niet groener is bij de buren en dat gaat dus evengoed ook op bij Sony.

Als je bedenkt dat ongeveer éénderde van de totale omzet in de cameramarkt wordt gespendeerd aan Full Frame systeemcamera’s, dan begrijp je dat de camerafabrikanten veel te winnen, maar ook heel veel te verliezen hebben. De marketingboodschap en de producten die de camerafabrikanten op de markt zetten moeten dus aansluiten bij de wens die de consument heeft. Één klein foutje kan hele grote gevolgen hebben. Zeker in een markt die zo onder druk staat is er geen tweede kans mogelijk. Voor veel van de systemen is het erop, of eronder. Dat geldt niet alleen voor Canon, Nikon of Panasonic, maar evengoed voor Sony. Het is nog maar een paar jaar geleden dat de cameradivisie van Sony in de etalage stond en als je weet dat het met hun videocamera’s helemaal niet zo goed gaat kan ook één slecht jaar voor Sony dus grote gevolgen hebben. 

Hoe dan ook. We leven in spannende tijden voor de camerafabrikanten. Omdat de concurrentiedruk groot is zullen de prijzen voor wat betreft Full Frame camera’s verder dalen, dat is gunstig voor de consument, want we hadden nog nooit zoveel keus en zulke goede camera’s tot onze beschikking.

NAAR MIJN BLOG...