Hoe je echtheid faket met een prompt
(en waarom het werkt… tot het niet meer werkt)
Het was tijdens mijn vakantie op de camping in Zuid-Frankrijk.
Een tentdag, want de hitte was niet te houden.
En wat doe je dan op zo’n dag?
Voetenbadje, laptop op schoot, pet op en uiteraard een natte handdoek in de nek.
En dan… een beetje scrollen om de tijd te doden.
De dag kabbelde loom voort, totdat ik hem ineens zag: een LinkedIn-bericht van iemand die ik niet ken. En waarvan ik, eerlijk gezegd, ook niet de behoefte heb om haar te leren kennen. Onze karakters zouden waarschijnlijk teveel botsen. Wat vermoedelijk ook precies de reden is geweest dat ik haar bericht te zien kreeg.
Want zo werken de algoritmes.
Breng twee botsende karakters samen voor meer engagement. En engagement betekent een zak chips of popcorn voor de omstanders en meer omzet voor de sociale media bedrijven.
Het begon met een kuchje.
Letterlijk.
Zo’n ironisch kuchje in een LinkedIn-post die pretendeert ‘oprecht’ te zijn, maar zo glad is opgeschreven dat het meer op een reclame lijkt. Ik zag het bericht en las de zinnen. Je voelde de opwinding bij de schrijfster — en tegelijkertijd wist ik het: dit is géén intuïtie of handwerk, zoals zij zelf beweert. Dit is domweg het betere promptwerk.
Boosheid verkoopt: algoritmes belonen capslock en uitroeptekens, maar geloofwaardigheid verlies je sneller dan je wint.
Want rage-baiting als strategie inzetten om hoger te scoren in het algoritme is ondertussen een beproefd middel gebleken. Bij rage-baiting zet je namelijk een vorm van boosheid in om een discussie uit te lokken om zo viraal te gaan. Want verontwaardiging scoort op het internet en met name in de socials. De algoritmes zijn er dol op.
Engagement boven nuance:
Precies wat algoritmes belonen.
En zoals dat gaat, begon ik te scrollen. Niet alleen kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen om naar haar profiel te kijken, maar uiteraard bekeek ik ook haar andere reacties. Naar de zelfgenoegzaamheid verpakt in zogenaamde ‘authenticiteit’.
En ergens halverwege dat scrollen dacht ik ineens:
Dit is interessant. Want wat gebeurt hier nu echt?
Wat ik las klonk als eigen waarheid, maar wat ik steeds opnieuw proefde uit haar geschreven berichten was geen oprechte boosheid. Het ongenoegen dat steeds werd geuit is juist ontworpen om op te vallen.
Wat ik ontdekte was een façade bewust bedoeld om anderen te misleiden!
Welkom in het tijdperk waarin je echtheid kunt faken.
Inclusief gevoel, missie en een oprechte betrokkenheid.
Eén eenvoudige prompt is genoeg om juist dát te doen.
De rebelse sjabloonpost
(inclusief kuchje en capslock)
Bron: Linkedin bericht - Juli 2025 (auteur bekend bij de redactie)
Ingezoomd fragment van een LinkedIn-post over zichtbaarheid en authenticiteit. Het bovenste deel toont de kern van de boodschap; de rest is vervaagd om de stijl te illustreren zonder de hele post te reproduceren.
Dit bovenstaande LinkedIn bericht klinkt rauw, echt en behoorlijk streetwise.
Maar als ervaren copywriter en contentmaker proef ik: hier klopt het ritme, niet de kwetsbaarheid. Want deze spontaniteit is namelijk 'rete-eenvoudig' te reproduceren.
En daarmee pure nep.
Het feit dat ze in haar bericht AI benoemt als iets 'kwaadaardigs', is tegelijkertijd ook de weggever dat ze het hoogstwaarschijnlijk zelf gebruikt. De in het bericht gebruikte woorden zijn namelijk bewust ontworpen om op te vallen. Niet om écht iets te zeggen.
De misleiding zit ‘m hierin;
Er zullen weinigen zijn die in dit soort woorden een AI herkennen.
Dit soort rauwe taal is immers niet iets dat je zelf snel zult gebruiken. Laat staan dat je ze daarom door een AI laat schrijven.
Als mens zijn we goed geconditioneerd. We schrijven nette taal en dus verwacht je van een AI vooral gladgestreken teksten. Dat staat immers haaks op boze woorden die klinken als verontwaardiging.
En dus doorziet vrijwel niemand dat ook dit soort zinnen gewoon door een AI als ChatGPT of Gemini geschreven kunnen zijn. Dat komt dus vooral omdat het geen gebruikelijk schrijfstijl is.
En dat klopt!
Het is namelijk geen echte schrijfstijl, maar een sjabloon.
En dat kuchje, die capslock en de drieslagen dan?
Ook die komen uit een goed geschreven prompt.
Er zit namelijk niets authentieks achter de zinnen die je zojuist hebt gelezen. Het hele betoog... kan zo door een AI geschreven zijn.
Als een kopieerapparaat: zogenaamd ‘persoonlijke’ posts blijken vaak prefab en eindeloos herhaald.
Hét recept voor een rebelse LinkedIn-post
(Zo uit een doosje - niets authentieks aan)
Hieronder zie je de ‘instructies’ achter het rookgordijn — lees met me mee, en verbaas je. Of, probeer hem gewoon eens uit en overtuig jezelf.
Maar let op! Hoe bonter jij het maakt. Hoe grover de 'rage-bait'.
Probeer dit dus niet uit in het bijzijn van kinderen.
En als je lichtgeraakt bent, ook dan is het misschien verstandiger om deze prompt niet uit te testen.
Maar ben je nieuwsgierig hoe het werkt en kun je wel wat hebben? Dan is het een aardige manier om te begrijpen hoe dit soort prompts en berichten hun werk doen.
Gewoon knippen en plakken in ChatGPT is voldoende.
Zo maak je vanaf nu je eigen 'rage baits'.
let op! - De volgende prompt kan grove (schut)woorden én/of scheldwoorden bevatten!!
Kopieer en plak het volgende in ChatGPT of Gemini:
[Schrijf een messcherpe, rebellische LinkedIn-post over {rage_bait} voor {wereldverbeteraar}.
Stijl & toon: * Rebelse satire in korte, botte zinnen.
* Grove woorden verplicht zoals bijvoorbeeld: meppen, eenheidsworst, geen ene moer, shit etc. voor écht grove woorden gebruik jij een '*' in het woord, {grof_taalgebruik}.
* CAPSLOCK alleen voor rauwe emotie.
* Ritme van drieslagen.
* Retorische vragen.
* Sluit af met een keiharde call-to-action.
(Eén die het contrast tussen echte authenticiteit
en poser-branding blootlegt.
(doe dit laatste alleen als het passend is voor het onderwerp))
Denk aan de vibe:
“Iedereen is zo hard bezig om de kont van het algoritme te kussen dat al het gevoel en menselijkheid uit hun content is gemept.
Wat overblijft? Zielloze eenheidsworst. En frustratie. Want het kost je tijd maar levert geen ene moer op.”
Voor je losgaat – beantwoord eerst deze vier vragen:
(Geef aan dat je vier vragen gaat stellen.
Stel één vraag per keer, wacht op alle antwoorden, dan pas schrijven)
1. Welke brutale woorden moeten er exact in? Of, wil je dat ik zelf kies?
(bijv. kontlikken, meppen, shit, etc. (jij noemt ze, ik neem ze voor je op))
(bij 'zelf kiezen' - kies vijf tot acht écht grove woorden zonder franje (geen onzinwoorden), liefst andere woorden dan die al gebruikt zijn)
2. Wat of wie wil je promoten? Of, wil je dat ik zelf kies?
(bijv. jezelf, je methode, een training, donaties, een event, een programma…)
(bij zelf kiezen; maak je eigen keuze)
3. Voor wat, wie of welke wereldverbeteraar wordt dit bericht gemaakt? Of, wil je dat ik zelf kies?
(bijvoorbeeld: Sea Shepherd, Extinction Rebellion (XR), PETA, of anderen?
(bij zelf kiezen, neem ook anderen in overweging dan al genoemd).
4. Over welk onderwerp gaan we knallen? Of, mag ik zelf kiezen?
(Dit bepaalt waarover we 'boos' zijn).
Controleer altijd voor wie je schrijft.]
Probeer het zelf maar.
De bovenstaande rage bait kun je echt héél eenvoudig zelf namaken, zonder poeha.
En de zinnen?
Die zijn altijd raak.
Rebels en tegendraads.
Alles wat je er voor hoeft te doen is de bovenstaande code te knippen en te plakken in ChatGPT of Gemini.
Vervolgens beantwoord je de vragen als volgt:
1. Welke brutale woorden moeten er exact in?
👉 kontlikken, meppen, eenheidsworst, geen ene moer, sh*t, poser
2. Wat wil je met dit bericht promoten?
mijn aanpak: schrijven vanuit gevoel, bewijs met 1,6 miljoen impressies; inhoud en emotie leveren leads en klanten op; échte zichtbaarheid.
3. Voor welke wereldverbeteraar wordt dit bericht gemaakt?
👉 personal branding coach / zichtbaarheidsguru
4. Over welk onderwerp gaan we knallen?
👉 de lege jacht op het algoritme die alle gevoel en menselijkheid uit content sloopt, AI
Geen enkel AI-model struikelt nog over dit format.
De hamvraag: hoe doorzie je dat iets nep is?
Zelfs als het voelt alsof het uit het hart komt?
Wie is je publiek eigenlijk?
Een kleine observatie.
En meteen de reden waarom ik dit herkende als onheuse boosheid.
Berichten in deze stijl — grof, aai-mij-niet-over-de-bol, kuchje erbij, capslock eroverheen — worden opvallend vaak bejubeld door een specifieke doelgroep:
- zelfstandig ondernemers zónder echte klanten
- spiritueel marketeers met een missie
- ‘andersdenkenden’ die vooral zichzelf zichtbaar willen maken
- mensen die vinden dat de wereld hen niet begrijpt
Een warm publiek? Zeker!
Maar het zijn niet de mensen die je bellen als ze écht een communicatie-expert zoeken.
Het zijn ook niet de mensen met een fatsoenlijk budget.
Of die überhaupt een briefing kunnen opstellen.
Het is klapvee.
Lief klapvee.
Misschien zelfs loyaal klapvee.
Maar strategisch?
Waardeloos!
Waarom het werkt
(tot het niet meer werkt)
De ironie? Deze berichten wérken.
Tenminste: op korte termijn.
Het algoritme houdt van contrast. De boosheid. het roepen en de tegenstellingen.
Alles wat polariseert, wordt omhooggetrokken. Het gevolg van een dergelijk bericht? Je krijgt meer bereik, meer kliks. Je bent de knuppel in het hoenderhok. En, omdat dit alles onrust zaait en opschudding veroorzaakt scoort het.
Maar als je werkt aan een merk of je reputatie, of gewoon aan inhoudelijke geloofwaardigheid, geldt iets anders.
Dan wil je niet dat mensen éven klikken.
Dan wil je vooral dat ze blijven hangen en met een positief gevoel je website bekijken.
En dat doen ze alleen als je echt iets te zeggen hebt. Iets wat blijft hangen. Zonder opsmuk of gespeelde boosheid, want dáár prikt iedereen namelijk vroeg of laat toch doorheen.
Wat je wint in views, verlies je in geloofwaardigheid én in de kwaliteit van je netwerk en daarom is 'rage baiting' géén goed idee om in te zetten in je marketing mix.
De paradox van personal branding uit een mapje
De auteur van bovenstaande post noemt zichzelf expert in personal branding. Ze helpt ‘wereldverbeteraars’, zegt ze. Met een boodschap die klinkt als:
wees jezelf.
Schrijf vanuit je hart.
Deel je missie.
Breng wat je voelt.
Alleen, haar stijl is allesbehalve persoonlijk.
Wat ze doet is prefab. Wie vaker meekijkt, ziet het direct:
steeds dezelfde woordkeuzes of dezelfde pseudo-stoere toon.
Maar ook steeds dezelfde schreeuwerige vormgeving.
Alles klopt en alles past. En juist dát is het probleem.
Want als je personal branding aanvoelt als een sjabloon, ben je zelf een campagne geworden. En wie zélf een campagne is, blijft voor altijd afhankelijk van de aandacht van anderen.
Of, van het algoritme.
Of — nog erger — van allebei.
De stilte na de klap
na de klap.
Nadat ik in alle rust een weerwoord gaf op haar post — waarin ik haar stijl ontleedde en haar publiek in kaart bracht — was haar enige reactie:
“Let’s agree to disagree 👏.”
Geen weerlegging of tegenargument en ook geen spoor van nieuwsgierigheid, naar hoe ik haar stijl heb ontmaskert.
Wél applaus. Voor zichzelf.
Uiteraard applaus voor zichzelf.
En dat zegt eigenlijk alles.
Want wie écht schrijft vanuit gevoel, durft zich ook te laten raken.
Wie zichzelf ‘authentiek’ noemt, hoeft de klapdeuren niet dicht te gooien zodra het onder de voeten te warm wordt.
En als iemand zegt dat ze een show opvoert om zichzelf een veer in de billen te steken.
Dan mag je best even stilvallen wanneer de ballon is doorgeprikt. Als iemand zegt:
“Ik zie jou.
En, ik doorzie ook het trucje.”
Geen capslock, geen trucjes: echte authenticiteit begint met visie en een boodschap die klopt.
Wat dan wel?
Wat je wél nodig hebt, is simpel. Je hoeft niet te schreeuwen.
Geen ‘shit’ te roepen.
Geen kuchjes, capslock of moedwillig polariseren.
Wie écht authentiek wil zijn, heeft maar drie dingen nodig:
- een duidelijke visie
- een relevante boodschap
- en het lef om níet mee te doen aan de zichtbaarheidsratrace
Dan bouw je aan vertrouwen.
Zonder trucjes en je hebt er ook geen hagelbuks voor nodig.
Gewoon: weten wat je zegt — en voor wie.
Kracht zit niet in bereik of volume, maar in geloofwaardigheid.
Want daarin schuilt je conversie.
Misschien minder sexy.
Maar wél echt en omzet verhogend.
PS.
Voor wie écht denkt dat authenticiteit in hoofdletters geschreven moet worden: veel succes met je bedrijfje. (En geen zorgen: ik tag je niet. Het algoritme doet dat wel.)
